برخی از مردان اعتقاد دارند كه‌ نباید به‌ همسر خود واقعیت‌ها را گفت و تصور می‌كنند با دروغ‌گویی‌ می‌توانند طرف مقابل را قانع‌ كنند، ولی در بیشتر موارد، این‌ مسئله‌ به‌ نتیجۀ مطلوبی نمی‌رسد و به دنبال آن سبب‌ بی اعتمادی طرف مقابل نسبت به خود می‌شوند. از طرفی، عده‌ای فکر می‌کنند صداقت و راستگویی صرفاً یک مسئله اخلاقی است، در حالی که صداقت و دروغ‌گویی از موضوعات بسیار کلیدی در حوزه‌های مختلف به ویژه در نظام خانواده است. در تمامی ادیان آسمانی از جمله دین اسلام بر قبح و زشت بودن دروغ تأکید شده؛ برهمین اساس، قرار گرفتن دروغ در ذیل عنوان گناهان کبیره، معرف این اهمیت است. در روایتی از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در این باره آمده: «از دروغگویی بپرهیزید، در موردی که گمان می‌کنید نجات شما در دروغ گفتن است، بدانید که اشتباه کرده‌اید و هلاک شما در دروغ است.»[1] حال اگر کسی به هردلیلی به دیگری دروغی گفت، در چنین شرایط برای اینکه اطمینان و اعتماد طرف مقابل از وی سلب نشود، چه‌کار باید کرد؟ در این باره با پاسخ گویی به سؤال یکی از کاربران، به جواب این پرسش می‌پردازیم؛

سؤال:
پسری هستم که اخیراً به یکی از دختران همکلاسیم علاقه‌مند شدم. البته نه علاقه‌ای که از روی جو زدگی در محیط دانشگاه باشد، بلکه واقعاً او را دوست دارم. هفت ماه پیش، دربارۀ علاقه‌ام به او گفتم، او هم به من علاقه‌مند بود و بلافاصله خانواده‌ها را در جریان کار قرار دادیم. قرار شد تا رسمی شدن قضیه، هیچ کسی از همکلاسی‌ها از جریان ما خبردار نشود؛ چون نمی‌خواستیم قبل از رسمی شدن قضیه، دیگران فکر بدی نسبت به ما پیدا کنند.

مشکل اینجاست که متأسفانه بنده از روی ناپختگی، قضیۀ علاقه‌ام به دخترموردنظر را به یکی دوستان صمیمیم انتقال دادم. یک روز این خانم از من پرسید که آیا کسی از جریان علاقۀ ما با خبر است، بنده به دروغ به او گفتم که هیچ کسی خبر ندارد؛ چون واقعاً نمی‌خواستم او را ناراحت کنم، مجبور شدم که واقعیت را به او نگویم. از آنجایی که او به شدت از دروغ گویی متنفر است، در حال حاضر اضطراب این را دارم که مبادا متوجه دروغ‌گویی بنده شود و مرا ترک کند. لطفاً مرا راهنمایی کنید که چه کار باید بکنم؟ آیا واقعیت را به او بگویم؟

پاسخ:
روان‌شناسان دربارۀ دروغ می‌گویند؛ انسان هرچه کمتر دروغ بگوید، به همان اندازه از سلامتی بیشتری برخوردار است. پیغمبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در این باره فرموده است: «راستى، آرامش است و دروغ، اضطراب.»[2] لذا یکی از عوامل مهم ایجاد کننده اضطراب، دروغ‌گویی است که به دنبال خود، دلهره و ترس را می‌آورد. 

مسلماً دروغ گویی شما به خاطر عدم رازداری شما بوده که اولین اشتباه خود را از این جهت مرتکب شدید[3] و این اشتباه را متأسفانه با اشتباه دومتان که همان دروغ است تکمیل کردید. گرچه همانطور که اشاره شد دروغ‌‌گویی، بنیان اعتماد و اطمینان را از بین می‌برد و گناهی در برابر خداوند تلقی می‌شود، امّا بهتر است برای جبران آن، دقت بیشتری کنید تا مرتکب اشتباهی دیگری نشوید.

لذا اگر احتمال اینکه دخترخانم، متوجه دروغ شما شود، بسیار ضعیف است و از آن طرف، احتمال می‌دهید که با گفتن واقعیت، ایشان بسیار ناراحت شود؛ به طوری که اعتمادش نسبت به شما کاملاً سلب شود، در صورتی که امکان فهمیدن واقعیت از طرق دیگر، بسیار کم باشد، بهتر است این موضوع را به او نگویید. البته در این زمینه استغفار و توبه به درگاه خدا امری لازم و ضروری است؛ چرا که نسبت به رازدار نبودن و دروغی که گفته‌اید، نزد خداوند مسئول هستید.[4]

در ضمن به فرض حتی اگر بعداً ایشان متوجه دروغ شما شود، می‌توانید برای ایشان توضیح دهید که این دروغ تنها به خاطر این بود که شما، او را از دست ندهید. اگر با توضیحات شما، وی قانع نشد و قصد متارکۀ شما را داشت، می‌توانید به او بگویید که در انتخاب همسر باید مجموع نگر بود؛ یعنی با در نظر گرفتن مجموع نقاط قوت و ضعف یک نفر، می‌توان درباره‌‌اش نظر داد و هرگز نمی‌توان به صرف یک دروغ، کسی را رد کرد. همان‌طوری که عشق برای ازدواج کافی نیست، یک دروغ هم، دلیل کافی برای به هم زدن ازدواج نیست؛ مگر اینکه سبب سلب اعتماد کلی از طرف مقابل شود؛ به‌طوری‌که نتوان به حرف‌هایش اعتماد کرد.

همچنین در صورت امکان مقدمات رسمی خواستگاری را زودتر برپا کنید تا نگرانی شما بابت مخفی نگهداشتن این موضوع رفع و زودتر تکلیف شما مشخص شود.

پی‌نوشت:
[1]. مستدرک الوسایل، ج2، ص100.
[2]. نصایح، ‏ص15.
[3]. تعبیر جالبی امام علی(علیه‌السلام) در این باره دارد که فرموده: «سِرُّکَ أسیرُکَ فَإذا أفشیتَهُ سِرتَ أسیرُک؛[غررالحكم، ج۱، ص۴۳۷] سرّ تو، اسیر تو است، اگر آن را افشا کنی، تو اسیر آن می‌شوی».
[4]. البته خدای متعال توبه کاران را دوست می‌دارد؛ «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»[بقره/۲۲۲].

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: سبک زندگی،  مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: دروغ، دروغ دردسرساز، دروغ‌گویی، دروغ به همسر، صداقت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 6 شهریور 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
سئوال:
جوانی که نیاز جنسی دارد و امکان ازدواج برای او فراهم نیست، خودارضایی موجب رفع نیاز او می‌شود، پس چرا در دین ما خودارضایی حرام است؟

پاسخ:
نیاز جنسی مانند دیگر نیازهای غریزی از جمله نیاز به آب و غذا است، امّا آیا انسان برای رفع نیاز تشنگی و گرسنگی، از هر آب و غذایی استفاده می‌کند که نیاز جنسی را به هر صورت رفع کند؟ گذشته از این‌که حرمت بسیاری از مسائل را هیچ کس نمی‌داند و قرار نیست فلسفۀ حرمت و گناه بودن امور مذکور دانسته شود، اما در خصوص این مسئله امروزه علم به عوارض مهلک و خطرناک خودارضایی تا حدودی پی برده است که از جمله آن می‌توان به کم شدن طول عمر و تحلیل سریع قوای جنسی در میان‌سالی اشاره کرد.[1] از طرفی دیگر، حرمت و گناه آلود بودن امور مذکور هم توسط قرآن و روایات قابل اثبات است. مضاف براینکه خودارضایی علاوه بر گناه بودن آن، مشکل چندانی را حل نمی‌کند؛ چون اولاً: مانند ازدواج، آرامش جنسی نمی‌آورد؛ ثانیاً: ممکن است آستانه انزال را پایین بیاورد و فرد دچار انزال زودرس شود.

پی‌نوشت:

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: مشاوره خانواده،  مشاوره ازدواج،  مسایل جنسی و روابط زناشوئی، 
برچسب ها: نیاز جنسی، خودارضایی، آستانه انزال،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 2 شهریور 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
گاهی در جریان خواستگاری، علیرغم اینکه طرف مقابل نقاط مثبت قابل توجهی دارد، نقاط ضعف یا حداقل ابهامی در زندگی وی دیده می‌شود که برای انتخاب همسر نیاز به‌دقت و توجه بیشتری دارد همانند این پدر که برای دخترش، خواستگاری آمده و دربارۀ او می‌گوید:

برای دخترم، خواستگاری آمده که علیرغم مؤدب و وزین بودنش، سه عیب دارد:
متأسفانه با خانم‌ها، به راحتی صحبت می‌کند. درحالی‌که این مسئله در میان خانواده و اقوام ما مناسب نیست؛ به‌طوری‌که مردان خانوادۀ ما، مذهبی و اغلب سر به زیر هستند و در جلسات خواستگاری اصلاً شوخی نمی‌کنند.
با اینکه اهل نماز و روزه و خمس است، ولی دوستانی دارد که زنشان بی‌حجاب است و حتی مشروب هم صرف می‌کنند. وی دربارۀ دوستانش می‌گوید: ازآنجایی‌که آنان مرام او را می‌دانند، به حریمش نزدیک نمی‌شوند.
از همه مهم‌تر، به اصل امامت به شکلی که ما معتقدیم، او معتقد نیست؛ به عنوان مثال دست کشیدن و بوسیدن ضریح و گریه بر امام حسین (علیه‌السلام) را قبول ندارد و معتقد است که عشق به ائمه (علیهم‌السلام)، اطاعت از آن‌هاست.
شخصی دربارۀ عقایدش به من گفت که اعتقاداتش شبیه وهابیت است.
با توجه به این سه نقطه ضعف، می‌توانم به او اعتماد کرده و او را به دامادی بپذیرم؟

پاسخ:
هریک از این سه نکته مذکور را مورد بررسی قرار داده تا مسئله به روشنی برای شما و تصمیم گیر اصلی یعنی دخترتان نمایان شود.
در خصوص نکتۀ اولتان که ایشان با خانم‌ها به راحتی هم کلام می‌شود، عرض کنم؛ با توجه به اینکه در این زمینه توضیح خاصی نداده‌اید، به راحتی نمی‌توان قضاوت کرد که ایشان چقدر حریم‌های محرم و نامحرم را رعایت می‌کند.

در این زمینه علاوه بر تحقیقاتی که از طریق دوستان و آشنایان وی انجام می‌دهید، می‌توانید تا حدودی پی به این مسئله ببرید. در ضمن احتمال اینکه این شیوه رفتار، بستگی به نوع رفتار خانوادۀ او دارد نیز هست؛ مثلاً ممکن است وی در خانواده‌ای بزرگ شده باشد که این‌گونه روابط برای آنان عادی است. البته این به معنی لاابالی‌گری نیست، بلکه در میان بعضی از خانواده‌ها، دختران و پسران با حفظ حریم با همدیگر عادی صحبت می‌کنند. گرچه باید در این زمینه بیشتر تحقیق کرد.

در مورد نکتۀ دومتان که ایشان اهل نماز و روزه می‌باشد بسیار خوب است، ولی (با توجه به گفته شما) اینکه وی دوستان چندان مناسبی ندارد، گرچه وی اظهار می‌کند که دوستانش حریم او را رعایت می‌کنند، ولی باید قبول کرد که احتمال اثرپذیری از دوستان همواره وجود دارد و هیچ‌گاه این احتمال به صفر نمی‌رسد. البته این اثرپذیری تا حدود زیادی به شخصیت خود فرد و همچنین کمیت و کیفیت روابط میان دوستان بستگی دارد. مسلماً هرچقدر روابط میان دوستان بیشتر باشد، اثرگذاری متقابل بیشتر است؛ لذا بررسی کنید اگر وی روابط زیادی با این‌گونه دوستانش ندارد، احتمال اثرپذیری او از آنان هم کم است و چندان مشکل‌ساز نیست.

در مورد اعتقادات ایشان هم باید گفت: اصل عشق و علاقه به ائمه (علیهم‌السلام) که پیشوای راستین هستند، در عمل به گفته‌های آنان است. البته این منافاتی با بوسیدن ضریح مقدس و گریه بر مصیبت‌های آنان ندارد. به علاوه اینکه گریه بر مصیبت‌های آن بزرگواران علاوه بر فضیلت و ثوابی که دارد می‌تواند در راستای عمل به گفته‌های آن بزرگواران و تأثیرپذیری بیشتری در عمل و رفتارهای ما قرار بگیرد.

به هر حال باید بیشتر بررسی کرد و به صرف اینکه یک نفر دربارۀ عقایدش، او را به وهابیت نسبت داده است، نمی‌توان اکتفا کرد، بلکه لازم است در این زمینه با بررسی بیشتر از طریق گفتگو با او و تحقیقات، شناخت بیشتری به دست آورد.

نکته:
آنچه برای ازدواج لازم و ضروری می‌باشد، این است که زوجین از جهت اعتقادی، اخلاقی، رفتاری، فرهنگی، فکری و خانوادگی باهم تناسب کافی داشته باشند.

منظور از تناسب، تناسب صد در صد نیست، بلکه آن مقداری است که طرفین همدیگر را به صورت منطقی بپذیرند؛ بنابراین ممکن است برای یکی، تناسب نود درصدی ملاک باشد، برای دیگری تناسب کمتر از آن؛ لذا باید در این اموری که اشاره کردید بررسی کنید که چقدر نسبت به این مسائل، خود و دختران حساس هستید؛ مثلاً اگر با تحقیق و گفت‌وگو به این نتیجه رسیدید که ایشان تا حدودی از جهت اعتقادی مشکل دارند و با دخترتان از این جهت تناسب ندارند، ببینید دخترتان نسبت به این موضوع یا نسبت به روابط خواستگارتان با خانم‌های نامحرم چقدر حساس است؟

بنابراین اگر نسبت به این موضوعات مطرح شده، دخترخانمتان حساسیت بالایی دارند، به طوری که نمی‌توانند آن را تحمل کنند، هرگز به چنین ازدواجی توصیه نمی‌کنم؛ زیرا دو خطر وجود دارد؛ اول اینکه ممکن است تدریجاً اخلاق خود دخترخانم هم مثل همسرش شود. دوم درصورتی‌که مثل او نشود و بخواهد به خاطر اینکه قبول کرد همسرش را تحمل کند، در این صورت ممکن است تحمل این نوع زندگی برای او سخت گردد و اگر نخواهد جدا شود، احتمالاً مجبور شود ناراحتی زیادی را در زندگی تحمل کند.

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: خواستگار، نقاط ضعف خواستگار، خواستگاری، عقاید خواستگار،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 28 مرداد 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
بنده خانمی هستم که چند ماهی است که با همسرم ازدواج کردم. متأسفانه چند بار متوجه شدم که همسرم به دور از چشم من، فیلم‌های نامشروع می‌بیند. چند بار از او خواستم که این کار را ترک کند، ولی تأثیری نداشته است و هر بار قول داده که آن را ترک کند، سر قول خود نمانده است. این کار او مرا آزار می‌دهد و نمی‌دانم با این وضعیت چه‌کار کنم؟

پاسخ:
هرچند رفتار همسرتان از جهت دینی و اخلاقی، نادرست و گناه‌آلود محسوب می‌شود، ولی توجّه داشته باشید زمانی این مسئله نگران کننده خواهد بود که ایشان اهل دیدن عکس و فیلم‌های پورنو (مبتذل) باشد که در آن صورت، احتمالاً در زندگی مشترک، شما را با دیگران (تصاویری که دیده) مقایسه خواهد کرد و به تدریج منجر به سردی روابط میان شما و ایشان می‌شود.

برای برطرف شدن این مسئله، باید در نظر داشت که زمانی می‌توان این مشکل را برطرف کرد که همسرتان ابتدا پی به اشتباه و گناه بودن کار خود داشته باشد و خطای خود را بپذیرد؛ زیرا یکی از انگیزه‌های مهم ترک خطا، نادرست دانستن آن است؛ لذا اگر وی کاری را خطا نداند، تضمینی برای وفای به قول او وجود ندارد؛ چون اولاً، انگیزۀ قوی برای ترک ندارد؛ ثانیاً، ممکن است در موقعیتی خاص تصمیم به تجربه دوباره آن بگیرد، امّا راه مقابله با رفتار همسرتان این است که در ابتدا برای از بین بردن هر دردی، اول عامل آن درد را شناخت؛ گاهی چند عامل با هم در به وجود آمدن یک درد دخالت دارند؛ عواملی مانند محیط بی‌بندوباری، دسترسی آسان به محیط نادرست فضای مجازی، ارضا نشدن غریزۀ جنسی در خانه، ضعیف شدن ایمان و گرایش به لذات دنیایی نامشروع از عواملی هستند که می‌تواند فرد را به سمت گناه سوق دهد. شما باید با زیرکی و تحلیل علمی و البته غیرمستقیم علت درد را دریابید و آنگاه به درمان آن اقدام کنید.

در ضمن، به‌صورت کلی و اجمال برای مقابله با این مشکلات، نکاتی را بیان می‌کنم:

1. توکل بر خدا و درخواست خالصانه از او:
خالصانه از خداوند برای هدایت هرچه بیشتر و ثابت‌قدم ماندن در مسیر مستقیم هدایت خود و همسرتان کمک بخواهید؛ زیرا خداوند کسانی را که خواهان هدایت هستند یاری می‌کند؛ «وَ الَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنینَ» [عنکبوت/ 49]

2. پرهیز از سوءظن:
سعی کنید از افکار منفی و سوءظن‌های بی‌مورد و مخرب به‌شدت پرهیز کنید و تا یقین به انحرافی پیدا نکرده‌اید، قضاوت نکنید.

3. تحریک همسرتان:
اگر همسرتان، فردی مذهبی است، سعی کنید با ذکر گناه بودن این مسئله، دین‌داری او را حسّاس کنید. اگر هم مذهبی نیست، ولی شخصیت احساسی دارد، سعی کنید احساساتش را تحریک کنید؛ بدین‌صورت که برای مدتی با همسرتان سرسنگین رفتار کنید؛ یعنی به گونه‌ای رفتار کنید که همسرتان متوجه ناراحتی شما بشود. در آن صورت اگر همسرتان علت را جویا شد، برای او توضیح دهید که احساس می‌کنید مشکل جدی در زندگی‌تان رخ داده است و احساس می‌کنید که تعهد و وفاداری لازم در رابطه‌تان وجود ندارد.

البته سعی کنید در این باره مستقیم حرفی نزنید، بلکه اشارۀ کلی کافی است و از همسرتان علت را جویا شوید. اگر این اتفاق افتاد که چه بهتر، ولی اگر همسرتان نسبت به ناراحتی شما اصلاً عکس‌العملی نشان نداد، در آن صورت در یک فرصت مناسب با همسرتان به صورت ملایم، ولی جدّی گفت‌وگو کنید و از ایشان علت این رفتارش را جویا شوید. در ضمن به همسرتان خاطرنشان کنید که یادگیری مسائل زناشویی نیاز به نگاه مستمر به عکس و فیلم‌های پورنو نیست و این دلیل نمی‌شود که این کار را انجام دهد.

مضاف بر اینکه دیدن این تصاویر عوارض و تبعاتی ازجمله تنوع‌طلب شدن و ارضا نشدن روحی و روانی او از روابط زناشویی می‌شود. امام علی(علیه‌السلام) در این باره فرموده است: «مَن أطلقَ طَرفَه کَثُرَ أسفه؛[1] هر کس چشم خویش را آزاد گذارد، همیشه اعصابش ناراحت بوده (و به آه و حسرت دایمی گرفتار می‌شود.)» پس دلیل موجه‌ای برای دیدن این تصاویر وجود ندارد.

4. ارتباط بیشتر با اشخاص متدین و با ایمان که مورد علاقۀ همسرتان باشند.
5. برگزاری و شرکت هر چه بیشتر در جلسات مذهبی، دینی و استفاده از برنامه‌ها، نوارها و درس‌های مذهبی

6. داشتن برنامه مستمر برای شنیدن کلام عالمان دینی و آگاه شدن با معارف عالی اسلام
7. تذکر عواقب سوء و ناگوار دیدن این‌گونه از فیلم‌ها (بدبینی، عدم اعتماد، کشیده شدن به انحرافات بعدی) و بیان اینکه دیدن چنین صحنه‌هایی از نظر اسلام حرام است و علت حرمت، وجود ضررها و مفاسدی است که یک نگاه مسموم ممکن است به دنبال داشته باشد. «قل للمؤمنین یغضوا من ابصارهم؛[نور / 30] به مؤمنان بگو: چشم‌های خود را از نگاه به نامحرم فرو گیرند.»

8. پر کردن وقت‌هایی که همسرتان این فیلم‌ها را می‌بینند با برنامه‌های موردعلاقه او؛ مثل تماشای فیلم‌های جذاب علمی و یا مذهبی، گردش یا مسافرت‌های زیارتی (اگر از نظر مالی و کاری امکان داشته باشد) و... .

9. برخورد با محبت و ملاطفت و بدون هرگونه درگیری و پرخاش و طرد کردن یکدیگر؛ زیرا مسئولیت شما فقط تذکّر و راهنمایی به روش اسلامی و از روی دلسوزی است.

در پایان لازم است به این نکته مهم توجه نمایید که راهکارهای بیان شده در بالا، در مراحل اولیه باید به صورت غیرمستقیم باشد و در مواردی که چاره‌ای از تذکرات مستقیم ندارید، باید آن‌گونه تذکر دهید که او احساس کند که واکنش شما از سر دلسوزی و محبتی است که شما به او دارید نه این‌که این اقدامات و سخنان از احساسات صِرف زنانه ناشی شده است.

پی‌نوشت:
[1]. میزان الحکمه، محمدی ری شهری، قم دارالحدیث، 1382، ج 10، ص 74.

بازنشر اول:ولایت نت




طبقه بندی: مشاوره خانواده،  مسایل جنسی و روابط زناشوئی،  خانواده و رسانه، 
برچسب ها: فیلم نامشروع، دیدن فیلم های پورنو، دیدن عکسهای پورنو، تحریک همسر، تنوع طلبی، ارضا روحی و روانی، چشم چرانی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 26 مرداد 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
چطور در جامعۀ ما پسران برای ازدواج حق اظهار علاقه به دختران موردنظر خود را دارند، ولی دختران نباید به پسران موردنظر خود ابراز علاقه کنند؟

پاسخ:
عرف و فرهنگ جامعه ما و بسیاری از جوامع دیگر در امر ازدواج، اینگونه بوده که همواره پسران طالب و دختران مطلوب هستند؛ لذا هیچ‌گاه نباید رابطۀ طالب و مطلوب بودن میان دختر و پسر را نادیده گرفت و یا درصدد تغییر آن باشیم؛ زیرا علاوه براینکه تغییر طالب و مطلوب بودن با فرهنگ جامعه سازگاری ندارد، برای خود دخترخانم نیز این تغییر مناسبتی ندارد. به علاوه اینکه جایگاه والای زن در فرهنگ ایرانی اسلامی ما می‌طلبد که همواره زن مطلوب واقع شود. همچنین می‌توان گفت ممکن است در مواردی پسر به بهانۀ ازدواج تا مدت‌ها دختر را بازی دهد و در نهایت موجب سرشکستی دختر شود.

جهت مطالعه بیشتر:
- نظام حقوق زن در اسلام، شهید مطهری، ص۱۵

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: سبک زندگی،  مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: اظهار علاقه، اظهار علاقه به پسران،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 25 مرداد 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
  • تعداد کل صفحات : 233  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...