تبلیغات
آرامش کجاست؟ - مطالب مشاوره خانواده
من ٣٦ ساله هستم. دانشجوی دكتری معماری و كارمند قراردادی یه شركت دولتی. حقوقم در حد یه كارمند قراردادی هست و تا حقوق كارمندای رسمی فاصله داره. 

سالها هست كه میخوام ازدواج كنم ولی هر كس رو به خانواده معرفی میكردم یه عیبی روی حجابش ،خانواده اش،رفتارش،اعتقاداتش میذاشتن و مانع میشدن و اقدام نمیكردن و من هم به لحاظ شرائط فرهنگی جامعه مون نمی تونستم خودم به تنهایی برم و اقدام كنم،كسی من رو بی خانواده جدی نمی گرفت،خودشون هم قدمی بر نمی داشتن و در بهترین حالت به این و اون میسپردن .نمی دونم تجربه كردین یا نه،یه عده خانم هستن كه دختر معرفی میكنن و واسه خودشون معیارهایی دارن و اولینش این هست كه برای معرفی از دختری شروع میكنن كه كمترین خواستگار جدی و كمترین فیدبك رو داشته و همینطور جلو میرن،واقعا خسته شده بودم از آدمهایی كه هیچ ربطی به هم نداشتیم یا بلحاظ ظاهری نمی پسندیدمشون،نه چون سخت گیر بودم بلكه چون این خانمهای محترم اصلا با سلیقه من تطبیق نداشتن و هرچی به خانواده اصرار میكردم كه من از این گروه ظاهری دخترها خوشم نمیاد نه  این گروه اهمیتی نمی دادن  و یا اینكه این خانمها به شدت ایده آل گرا بودن و من رو رد میكردن،یا ظاهر خیلی خاص میخواستن یا ثروت و دارایی زیاد و یا موقعیت شغلی برجسته كه من نداشتم.

حالا در این سن موهام چند ماهی هست كه به سرعت در حال ریزشه و وسط  و روی سرم داره خالی میشه،دكتر میگه ارثی هست،حالا كه من در گذشته كه قد بلند و اندام نسبتا خوب و موها و چهره بهتری داشتم و كسی كه متناسب من بود رو نتونستم وارد زندگیم كنم الان كه با بی مویی انصافا زشت شدم بهتر نیست بطور كلی قید ازدواج رو بزنم و سعی كنم با تنهاییم بسازم

متاسفانه از نظر خانواده من پسر باید مطابق ایده آلهای اونها ازدواج كنه وگرنه همكاری نمی كنن.ایده آل اونها فقط مذهب هست و تحصیلات دانشگاهی.كاری به علاقه و جذابیت  و یا شباهت اخلاقی و شخصیتی ندارن.جالبه كه هركی رو من معرفی كردم گفتن اینكه خیلی معمولیه اینكه خیلی خاص نیست اما خودشون كمتر از اون رو معرفی كردن.

از هر لحاظ موندم با گناه تنها زندگی كردن چه كنم وقتی میشنوم در حدیث داریم كه بیشتر جهنمی ها مجردین هستن،الان دیگه با این ریزشی كه پیدا كردم كسی سمتم نمیاد و خیلی بده كه خانواده ای ندارم،به نظرتون میتونم تا آخر عمرم تنها زندگی كنم و با مشكلاتش كنار بیام؟ این درد دل نیست سؤالی هست كه از روی ترس و اندوه مطرح شده.

پاسخ کارشناس:
با سلام به شما کاربر محترم

ضمن درک شرایطی که دارید باید عرض کنم که گرچه سن شما برای ازدواج کمی بالا رفته است، ولی به معنای این نیست که شما نمی‌توانید با همسر مناسب خود ازدواج کنید. مضاف بر اینکه معمولاً پسران نسبت به دختران در انتخاب همسر مناسب، بسیار بهتر می‌توانند عمل کنند؛ چون پسران انتخابگرند و دختران انتخاب شونده.

اینکه به دلیل ریزش مو، باعث شده که قدرت انتخابتان کاهش پیدا کند، بهتر است شما هم نسبت به برخی از ملاکهای ترجیحی خود، کوتاه بیایید. حد کوتاه آمدن پسران برای پرهیز از تجرد یا تأخیر بیشتر ازدواج این است که تنها در صورت نبود ملاک‌های اصلی که زندگی را غیر قابل تحمل می‌کند، طرف را رد کنند و در غیر آن تا می‌شود از ملاک‌های ترجیحی کوتاه بیایند. 

منظور از ملاک‌های اصلی ازدواج؛ این است که بودن آن ملاک‌ها برای فرد بسیار با اهمیت است و قابل چشم پوشی نیست؛ مانند ایمان، اخلاق و رفتار خوب طرف مقابل، امّا ملاک‌های ترجیحی، ملاک‌هایی هستند که بودنشان خوب است، ولی اگر هم نبود، برای فرد قابل تحمل است؛ مانند تحصیلات بالا، اختلاف فرهنگی قابل تحمل و ...

امّا اینکه خانواده شما تا به حال نتوانستند مورد مناسبی را برای شما معرفی کنند ناشی از یکی از این سه چیز است:
1. یا اینکه شما در انتخاب همسر ایده آل گرا هستید و هرکسی را که خانواده معرفی می‌کنند، سخت می‌پسندید.
2. یا اینکه ایده آل گرا نیستید ولی خانواده شما درک درستی از ملاکهای شما برای ازدواج ندارند.
3. یا اینکه مخلوطی از ایده آل گرایی و عدم درک درست خانواده درباره ملاکهای شما موجب شده که نتوانید فرد مناسب خود را بیابید.

لذا در گام اول باید بررسی کنید که ملاکها و انتظارت شما از همسر آینده‌تان چیست؟ آیا در این زمینه ایده آل گرا هستید یانه؟ برای این کار توصیه می‌کنم یک قلم وکاغذ بردارید و تمام ملاکها و انتظاراتی که از همسر آینده‌تان برای شما اهمیت دارد را بنویسید و بعد با مشورت مشاور در این زمینه بررسی نمایید که آیا انتظارات شما فراتر و ایده آل گرایانه است یا نه؟

در گام بعدی اگر به این نتیجه رسیدید که خانواده واقعاً درک درستی از ملاکهای شما ندارند، لازم است در این زمینه با قاطعیت بیشتری با خانواده صحبت کنید.[1] همچنین شما می‌توانید از خواهران خود نیز بخواهید که در این زمینه به شما کمک کنند. قطعاً آن‌ها می‌توانند موردهای خوبی را به شما معرفی نمایند. مضافاً از نقش برخی واسطه‌های خیرخواه هم غافل نشوید. برخی به دنبال کار خیر در این زمینه هستند، کافی است که از آن‌ها بخواهید موردهایی را به شما معرفی کنند.

در این زمینه علاوه بر همفکری با خانواده، با سپردن به اطرافیانتان، اهالی مسجد و دوستانتان، به احتمال زیاد خواهید توانست که مورد مناسب خود را بیابید. ضمن اینکه توکل برخدا در امر خیری مانند انتخاب همسر را هیچ گاه نباید از یاد برد؛ چراکه «مَنْ تَوكَّلَ عَلَى اللّه ذَلَّتْ لَهُ الصِّعابُ وَ تَسَهَّلَتْ عَلَیْهِ الأَسْبابِ؛ هر كس به خدا توكل كند، دشوارى‌ها براى او آسان مى‌شود و اسباب برایش فراهم مى‌گردد.»[2]

بنابراین با توکل برخدا و بازنگری در ملاکهای ازدواج خود و تلاش در زمینه همسریابی می‌توانید مورد مناسب خود را بیابید. البته شما در این زمینه علاوه بر خانواده، با سپردن به اطرافیانتان، اهالی مسجد و دوستانتان، به یاری خدا قطعا خواهید توانست که مورد مناسب خود را بیابید.


پی‌نوشت:
[1]. از طریق هشدار و ترساندن والدین نسبت به ادامه تجرد با:
الف) بیان خطرات موجود و شکننده بودن مقاومت اکثر جوانان در شرایط کنونی با استفاده از پیامدهای سوء تاخیر ازدواج مثل: ارتباطات نادرست، گسترش اسباب تحریک و احتمال ایجاد عشق به فرد نامناسب در محیط اختلاط.
ب) بیان غیر مستقیم در معرض خطر بودن خود، با بیان قضایایی که برای دوستان و اطرافیان در محل زندگی یا تحصیل اتفاق افتاده و همچنین بیان موقعیتهای لغزش و گفتن اینکه مقاومت هرکس اندازه‌ای دارد.
همچنین برای راضی کردن والدین با انتخاب دلخواه خود می‌توانید در همین سایت، عنوان راهکارهای راضی کردن خانواده را جستجو کنید و مطالعه نمایید.
[2]. بحارالانوار، ج 75، ص 81.




طبقه بندی: مشاوره ازدواج،  مشاوره خانواده، 
برچسب ها: ریزش مو، ایده آل گرایی، ایده آل گرا، ملاکهای ازدواج، همسریابی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 1 آبان 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
گاهی بعد از ازدواج پیش می‌آید که نیازهای مردان توسط همسرشان برآورده نمی‌شود و باعث مشکلاتی میان آنان می‌شود. در این زمینه لازم است چنین افرادی قبل از هرگونه پیش‌داوری بررسی کنند که آیا سطح انتظارات آنان از برآورده شدن نیازهایشان طبیعی است یانه؟ در صورت طبیعی بودن سطح انتظار، باید بررسی شود که چرا نیازهای آنان توسط زوجشان پاسخ داده نمی‌شود؟
در این زمینه با پاسخ گویی به سؤال کاربر به این مسئله نیز می‌پردازیم.

سؤال:
بنده یک سال است که ازدواج کرده‌ام، ولی متأسفانه در این مدت، نیاز جنسی‌ بنده توسط همسرم به اندازه و به موقع پاسخ داده نمی‌شود و بعضاً میان دو ارتباط زناشویی، دو هفته طول می‌کشد. بیشتر اوقات وی خسته و تمایلی به برقراری رابطه ندارد. بااینکه در این زمینه باهمدیگر گفت‌وگو کردیم و نزد مشاور هم رفتیم، ولی هیچ کدام تأثیری در رفتار و تمایل او به روابط زناشویی نداشته است.

جالب است که همسرم نسبت به نماز اول وقت بنده، بسیار حساس است و اگر خسته‌ هم باشم، می‌گوید: اول نماز بخوان و بعد استراحت کن، امّا در زمینۀ مسائل زناشویی که در روایات اسلامی هم به آن تأکید زیادی شده، بیشتر اوقات جوابش خستگی و عدم تمایل است. وقتی به او اعتراض می‌کنم برای مدتی خودش پیش قدم می‌شود، ولی بعد از آن، می‌گوید به خاطر تو پیش قدم شدم و ... به گونه‌ای که انگار از سر اجبار و منت تن به رابطه می‌دهد. البته ناگفته نماند که همسرم به جهت شغل پرستاری، بیشتر اوقات، خسته است و بنده از این بابت او را درک می‌کنم، ولی لطفاً در این زمینه راهنمایی کنید که چه کار باید بکنم؟

پاسخ:
طبیعی است که شما به عنوان یک انسان متأهل، نیازهایی دارید که انتظار می‌رود بعد از ازدواج، توسط همسرتان، به این نیازها پاسخ داده شود، ولی این‌که همسرتان به اندازۀ کافی، با شما همراهی نمی‌کند و اینکه دیربه‌دیر از سوی ایشان به نیاز شما پاسخ‌گویی می‌کند، نیاز به بررسی بیشتری دارد. اینکه باگذشت یک سال از ازدواجتان، هر دو هفته یک‌بار، این روابط شکل می‌گیرد، چندان طبیعی نیست، لذا باید عوامل عدم تمایل همسرتان بررسی شود.

مسلماً عوامل مختلفی در این زمینه می‌تواند نقش داشته باشد ازجمله اینکه:
1. ممکن است همسرتان در زمینۀ جنسی نسبت به شما سرد باشند و به نوعی نیاز جنسی کمتری در خود احساس کنند؛ به همین دلیل نسبت به نیاز شما غافل هستند و یا درک درستی از نیاز شما ندارند؛ لذا اگر این‌گونه باشد، توصیه بر این است که تغذیۀ همسرتان اصلاح شود و رو به غذاهای پرانرژی و گرم بیاورند که در این زمینه از کارشناس طب سنتی و اسلامی می‌توانند کمک بگیرند که چه رژیمی با توجه به طبع ایشان مناسب‌تر است.

2. اشاره کردید که همسرتان شاغل است و به طبع خستگی و اضطراب شغلی در زمینۀ نیازهای ایشان بسیار تأثیرگذار است و چه‌بسا کار در بیرون از خانه و همچنین کار در خانه موجب می‌شود که وی نتواند به اندازۀ کافی نیازهای شما را پاسخ دهند که ادامۀ این روند از سوی ایشان نیاز به تجدیدنظر دارد.

3. گاهی اختلال جنسی در شدت و ضعف این نیاز در بین خانم‌ها نیز تأثیرگذار است. البته تا نظر کارشناسی کارشناس زنان در این زمینه داده نشود، نمی‌توان با قاطعیت گفت.

این سه عامل می‌تواند عوامل عمده در عدم تمایل همسرتان به روابط زناشویی باشد. البته عوامل دیگری هم می‌تواند در این زمینه تأثیرگذار باشد، ولی با توضیحاتی که داده‌اید، به نظر دو عامل اول، به‌ویژه عامل دوم نقش پررنگی در این زمینه دارند. شایان‌ذکر است که روایت معروف «فإنّ المَرأةَ رِیحانةٌ وَ لَیست بِقَهرمَانة»[1] در حقیقت خطابی است به مردان که زنان، همچون گل‌های لطیفی هستند که در منازل شما با شما زندگی می‌کنند و لازم است با آنان با دقت و ظرافت عمل کرده و کارهای سنگین به آن‌ها تحمیل نشود.

توصیه بنده به شما این است که حتماً شما و ایشان به یک مشاور (باتجربه و حاذق) ترجیحاً خانم (که همسرتان با ایشان احساس راحتی کند) مراجعه کرده و با ریشه‌یابی این مسئله بهتر بتوانید آن را حل کنید؛ زیرا تا علت یا عوامل اصلی این مسئله مشخص نشود، همچنان این وضعیت برای شما مسئله خواهد بود. همچنین با همسرتان صحبت کرده و او را متقاعد کنید که فشارهای شغلی خود را با کاهش زمانی، کمتر کند و یا در صورت لزوم برای مدتی شغل خود را کنار بگذارد. در آخر این نکته را هم متذکر می‌شوم که براساس آموزه‌های دینی، حفظ بنیان خانواده از بسیاری از مسائل، مهم‌تر است و نباید مسائل فرعی(همچون کار زن در بیرون از خانه)، موجب سردی روابط و سُست شدن شالودۀ زندگی مشترک شود. رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: «زن، حق خداوند را ادا نمی‌کند، مگر زمانی که حق شوهرش را ادا کند.»[2]

بنابراین زن وظیفۀ سنگینی در ادای حق شوهر دارد و این نشان از اهمیت کار در خانه و خانه‌داری است. ایجاد آرامش برای همسر و فرزندان، مهمترین حقی که بر عهدۀ زن است.

پی‌نوشت:
[1]. نهج‌البلاغه، ص 405.
[2]. مستدرک الوسایل، ج2، ص552.

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: ارتباط با همسر،  مسایل جنسی و روابط زناشوئی،  مشاوره خانواده، 
برچسب ها: نیازهای جنسی همسر، نیاز جنسی، اختلال جنسی، روابط زناشویی، مشاور خانم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 20 مهر 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
سئوال:
جوانی که نیاز جنسی دارد و امکان ازدواج برای او فراهم نیست، خودارضایی موجب رفع نیاز او می‌شود، پس چرا در دین ما خودارضایی حرام است؟

پاسخ:
نیاز جنسی مانند دیگر نیازهای غریزی از جمله نیاز به آب و غذا است، امّا آیا انسان برای رفع نیاز تشنگی و گرسنگی، از هر آب و غذایی استفاده می‌کند که نیاز جنسی را به هر صورت رفع کند؟ گذشته از این‌که حرمت بسیاری از مسائل را هیچ کس نمی‌داند و قرار نیست فلسفۀ حرمت و گناه بودن امور مذکور دانسته شود، اما در خصوص این مسئله امروزه علم به عوارض مهلک و خطرناک خودارضایی تا حدودی پی برده است که از جمله آن می‌توان به کم شدن طول عمر و تحلیل سریع قوای جنسی در میان‌سالی اشاره کرد.[1] از طرفی دیگر، حرمت و گناه آلود بودن امور مذکور هم توسط قرآن و روایات قابل اثبات است. مضاف براینکه خودارضایی علاوه بر گناه بودن آن، مشکل چندانی را حل نمی‌کند؛ چون اولاً: مانند ازدواج، آرامش جنسی نمی‌آورد؛ ثانیاً: ممکن است آستانه انزال را پایین بیاورد و فرد دچار انزال زودرس شود.

پی‌نوشت:

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: مشاوره خانواده،  مشاوره ازدواج،  مسایل جنسی و روابط زناشوئی، 
برچسب ها: نیاز جنسی، خودارضایی، آستانه انزال،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 2 شهریور 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
بنده خانمی هستم که چند ماهی است که با همسرم ازدواج کردم. متأسفانه چند بار متوجه شدم که همسرم به دور از چشم من، فیلم‌های نامشروع می‌بیند. چند بار از او خواستم که این کار را ترک کند، ولی تأثیری نداشته است و هر بار قول داده که آن را ترک کند، سر قول خود نمانده است. این کار او مرا آزار می‌دهد و نمی‌دانم با این وضعیت چه‌کار کنم؟

پاسخ:
هرچند رفتار همسرتان از جهت دینی و اخلاقی، نادرست و گناه‌آلود محسوب می‌شود، ولی توجّه داشته باشید زمانی این مسئله نگران کننده خواهد بود که ایشان اهل دیدن عکس و فیلم‌های پورنو (مبتذل) باشد که در آن صورت، احتمالاً در زندگی مشترک، شما را با دیگران (تصاویری که دیده) مقایسه خواهد کرد و به تدریج منجر به سردی روابط میان شما و ایشان می‌شود.

برای برطرف شدن این مسئله، باید در نظر داشت که زمانی می‌توان این مشکل را برطرف کرد که همسرتان ابتدا پی به اشتباه و گناه بودن کار خود داشته باشد و خطای خود را بپذیرد؛ زیرا یکی از انگیزه‌های مهم ترک خطا، نادرست دانستن آن است؛ لذا اگر وی کاری را خطا نداند، تضمینی برای وفای به قول او وجود ندارد؛ چون اولاً، انگیزۀ قوی برای ترک ندارد؛ ثانیاً، ممکن است در موقعیتی خاص تصمیم به تجربه دوباره آن بگیرد، امّا راه مقابله با رفتار همسرتان این است که در ابتدا برای از بین بردن هر دردی، اول عامل آن درد را شناخت؛ گاهی چند عامل با هم در به وجود آمدن یک درد دخالت دارند؛ عواملی مانند محیط بی‌بندوباری، دسترسی آسان به محیط نادرست فضای مجازی، ارضا نشدن غریزۀ جنسی در خانه، ضعیف شدن ایمان و گرایش به لذات دنیایی نامشروع از عواملی هستند که می‌تواند فرد را به سمت گناه سوق دهد. شما باید با زیرکی و تحلیل علمی و البته غیرمستقیم علت درد را دریابید و آنگاه به درمان آن اقدام کنید.

در ضمن، به‌صورت کلی و اجمال برای مقابله با این مشکلات، نکاتی را بیان می‌کنم:

1. توکل بر خدا و درخواست خالصانه از او:
خالصانه از خداوند برای هدایت هرچه بیشتر و ثابت‌قدم ماندن در مسیر مستقیم هدایت خود و همسرتان کمک بخواهید؛ زیرا خداوند کسانی را که خواهان هدایت هستند یاری می‌کند؛ «وَ الَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنینَ» [عنکبوت/ 49]

2. پرهیز از سوءظن:
سعی کنید از افکار منفی و سوءظن‌های بی‌مورد و مخرب به‌شدت پرهیز کنید و تا یقین به انحرافی پیدا نکرده‌اید، قضاوت نکنید.

3. تحریک همسرتان:
اگر همسرتان، فردی مذهبی است، سعی کنید با ذکر گناه بودن این مسئله، دین‌داری او را حسّاس کنید. اگر هم مذهبی نیست، ولی شخصیت احساسی دارد، سعی کنید احساساتش را تحریک کنید؛ بدین‌صورت که برای مدتی با همسرتان سرسنگین رفتار کنید؛ یعنی به گونه‌ای رفتار کنید که همسرتان متوجه ناراحتی شما بشود. در آن صورت اگر همسرتان علت را جویا شد، برای او توضیح دهید که احساس می‌کنید مشکل جدی در زندگی‌تان رخ داده است و احساس می‌کنید که تعهد و وفاداری لازم در رابطه‌تان وجود ندارد.

البته سعی کنید در این باره مستقیم حرفی نزنید، بلکه اشارۀ کلی کافی است و از همسرتان علت را جویا شوید. اگر این اتفاق افتاد که چه بهتر، ولی اگر همسرتان نسبت به ناراحتی شما اصلاً عکس‌العملی نشان نداد، در آن صورت در یک فرصت مناسب با همسرتان به صورت ملایم، ولی جدّی گفت‌وگو کنید و از ایشان علت این رفتارش را جویا شوید. در ضمن به همسرتان خاطرنشان کنید که یادگیری مسائل زناشویی نیاز به نگاه مستمر به عکس و فیلم‌های پورنو نیست و این دلیل نمی‌شود که این کار را انجام دهد.

مضاف بر اینکه دیدن این تصاویر عوارض و تبعاتی ازجمله تنوع‌طلب شدن و ارضا نشدن روحی و روانی او از روابط زناشویی می‌شود. امام علی(علیه‌السلام) در این باره فرموده است: «مَن أطلقَ طَرفَه کَثُرَ أسفه؛[1] هر کس چشم خویش را آزاد گذارد، همیشه اعصابش ناراحت بوده (و به آه و حسرت دایمی گرفتار می‌شود.)» پس دلیل موجه‌ای برای دیدن این تصاویر وجود ندارد.

4. ارتباط بیشتر با اشخاص متدین و با ایمان که مورد علاقۀ همسرتان باشند.
5. برگزاری و شرکت هر چه بیشتر در جلسات مذهبی، دینی و استفاده از برنامه‌ها، نوارها و درس‌های مذهبی

6. داشتن برنامه مستمر برای شنیدن کلام عالمان دینی و آگاه شدن با معارف عالی اسلام
7. تذکر عواقب سوء و ناگوار دیدن این‌گونه از فیلم‌ها (بدبینی، عدم اعتماد، کشیده شدن به انحرافات بعدی) و بیان اینکه دیدن چنین صحنه‌هایی از نظر اسلام حرام است و علت حرمت، وجود ضررها و مفاسدی است که یک نگاه مسموم ممکن است به دنبال داشته باشد. «قل للمؤمنین یغضوا من ابصارهم؛[نور / 30] به مؤمنان بگو: چشم‌های خود را از نگاه به نامحرم فرو گیرند.»

8. پر کردن وقت‌هایی که همسرتان این فیلم‌ها را می‌بینند با برنامه‌های موردعلاقه او؛ مثل تماشای فیلم‌های جذاب علمی و یا مذهبی، گردش یا مسافرت‌های زیارتی (اگر از نظر مالی و کاری امکان داشته باشد) و... .

9. برخورد با محبت و ملاطفت و بدون هرگونه درگیری و پرخاش و طرد کردن یکدیگر؛ زیرا مسئولیت شما فقط تذکّر و راهنمایی به روش اسلامی و از روی دلسوزی است.

در پایان لازم است به این نکته مهم توجه نمایید که راهکارهای بیان شده در بالا، در مراحل اولیه باید به صورت غیرمستقیم باشد و در مواردی که چاره‌ای از تذکرات مستقیم ندارید، باید آن‌گونه تذکر دهید که او احساس کند که واکنش شما از سر دلسوزی و محبتی است که شما به او دارید نه این‌که این اقدامات و سخنان از احساسات صِرف زنانه ناشی شده است.

پی‌نوشت:
[1]. میزان الحکمه، محمدی ری شهری، قم دارالحدیث، 1382، ج 10، ص 74.

بازنشر اول:ولایت نت




طبقه بندی: مشاوره خانواده،  مسایل جنسی و روابط زناشوئی،  خانواده و رسانه، 
برچسب ها: فیلم نامشروع، دیدن فیلم های پورنو، دیدن عکسهای پورنو، تحریک همسر، تنوع طلبی، ارضا روحی و روانی، چشم چرانی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 26 مرداد 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
زن و مردی که باهم عهد و پیمان زناشویی می‌بندند، بدون شک در زندگی مشترک از همدیگر توقعات و انتظاراتی دارند. مسلماً هر چه این انتظارات، معقول‌تر و واقع بینانه‌تر باشد، عوارض پیش بینی شده و غیر پیش بینی شده، کمتر به وحدت و انسجام خانواده گزند می‌رساند. در مقابل، هر چه زن و مرد از همدیگر، انتظارات آرمانی‌تر و غیر عاقلانه‌تری داشته باشند، استحکام و ثبات خانواده، بیشتر به خطر خواهد افتاد.

انتظارات بی‌مورد و غیر منطقی از عوامل مخرب رابطۀ زناشویی در زندگی است. هر انتظاری که در حیطۀ زندگی مشترک تعریف نشده و یا شریک زندگی از آن بیزار باشد و آن را انکار کند و قادر به انجام دادن آن نباشد، انتظاری بی‌جا و نامعقول است. تنها نتیجه این نوع توقعات خشم، عصبانیت و ناامیدی است. در این باره سؤالی به سایت ارسال شده که همراه با پاسخ آن می‌خوانیم؛

سؤال:
بنده دختری هستم که با نامزدم خیلى بحث داریم. او همواره دلش مى‌خواهد كارى را كه خودش دوست دارد، من انجام دهم و اصلاً توجهی نمی‌کند که بنده می‌توانم انتظارش را برآورده کنم یا نه؛ مثلاً مادرم می‌خواست برای خرید مغازه برود و كسى نبود که او را همراهی کند، ولی نامزدم به من گفت؛ حق ندارى مادرت را همراهی کنی. البته این را هم بگویم که بنده هر كارى که از او بخواهم، انجام می‌دهد، حتى اگر نامعقول باشد. برای همین او هم از من چنین انتظاری دارد. لطفاً مرا راهنمایی کنید.

پاسخ:
چه بسا علت اینکه هریک از شما زن و مرد به خودتان اجازه می‌دهید که از همدیگر انتظارات نامعقول داشته باشید، این است که فکر می‌کنید حالا که همدیگر را دوست دارید، باید هر کاری را که شریک زندگیتان می‌خواهد برایش انجام بدهید؛ یعنی تصور می‌کنید اگر کسی واقعاً دیگری را دوست داردُ باید به خاطر او دست به هر کاری بزند. اگر تصورتان از دوست داشتن این باشد، کاملاً نادرست است و می‌تواند پیامدهای بدی برای هردوی در زندگی داشته باشد؛ مثلاً ممکن است سبب ناراحتی خانواده‌های همدیگر شوید یا امکان دارد به خاطر طرفتان به کارهای اشتباه کشیده شوید. حتی ممکن است ادامه پیدا کردن این وضع برای خودتان هم سخت شود و کم کم نسبت به همدیگر سرد شوید؛ چون وقتی یک طرف انجام کاری را لازم می‌داند و طرف منعش می‌کند، به او خیلی سخت می‌گذرد که یک کار لازم را انجام ندهد.

بنابراین شما باید این مشکل را قبل از ورود رسمی به زندگی مشترک در همین مرحله حل کنید؛ یعنی با هم قرار بگذارید که توقعات و انتظارات نامعقول نداشته باشید و تنها به حرف‌های منطقی همدیگر گوش دهید؛ لذا اول شما از خودتان شروع کنید و دیگر انتظار نامعقول از ایشان نداشته باشید. این کوتاه آمدن، به همسرتان این انگیزه را می‌دهد تا او هم چند قدم از جایگاهش پایین‌تر بیاید. در مرحلۀ بعد هم با نامزد خود صحبت کرده که او هم مانند شما رفتار کند. دلایل ‌تان را برای او بیاورید. اگر همسرتان دلایل شما را بداند، ممکن است برای تغییر تلاش بیشتری بکند. یاد بگیرید که چگونه احساسات و افکارتان را بیان کنید. اگر این حرف شما را نپذیرفت، او را تهدید به جدایی کنید؛ چون اهمیت این ‌مسئله بسیار زیاد است و همان طور که اشاره شد، ممکن است لطمات جبران ناپذیری به شما بزند.

شایان ذکر است که بسیاری از خانم‌ها اظهار می‌کنند که شوهرانشان اصلاً به حرفشان گوش نمی‌دهند و به همین دلیل هم ناراحت هستند، ولی اگر یک خانم، وقت شناسی نداشته باشد و بدون مقدمه و بدون اینکه اجازه بدهد شوهرش رفع خستگی کند و بلافاصله به محض روبه رو شدن با او و قبل از هرگونه سلام و احوالپرسی شروع به گلایه کردن کند، آیا به نظرتان عکس‌العمل شوهر در چنین موقعیتی طبیعی خواهد بود؟ بنابراین بهتر است به صورت یک گفت‌وگوی دوستانه و صمیمانه مطرح گردد؛ لذا شما به عنوان همسر می‌توانید اوّل با بیان نقاط و ویژگی‌های مثبت شوهرتان شروع کنید و به او بگویید که خوشحال هستید در کنارش هستید و او را برای زندگی انتخاب کرده‌اید و سپس به صورت صادقانه در مورد مسئله پیش آمده باهم گفت‌وگو کنید.

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: اختلافات زوجین،  مشاوره خانواده،  مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: انتظارات نامعقول، دوران نامزدی، توقعات بیجا، توقعات همسران،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 28 تیر 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
  • تعداد کل صفحات : 79  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...