سؤال: خانمی مطلقه هستم که 4 سال پیش طلاق گرفتم و سه فرزند دارم. با پسری (مجرد) که 27 سال سن دارد آشنا شدم و به عقد (موقت) یکدیگر درآمدیم. می‌خواهم این قضیه را به برادرم بگویم که در جریان باشد و خدایی نکرده بعداً مشکلی پیش نیاید، ولی نمی‌دانم چگونه به برادرم بگویم؟

پاسخ: باتوجه به مطلقه بودنتان، برای تصمیم‌گیری در مورد ازدواج، نیازی به اذن گرفتن از کسی را ندارید، امّا اگر به‌دنبال همفکری با خانواده خود هستید که مبادا در آینده، مشکلی پیش بیاید، بهتر است قبل از تصمیم‌گیری، با آن‌ها مشورت نمایید؛ برهمین اساس بهتر است اول با مادرتان همفکری کنید؛ زیرا او بهتر می‌تواند شرایط شما را درک کند. 
البته از آنجایی که ازدواج موقت، امری گذرا و مقطعی است، هرگز نمی‌تواند جایگزین ازدواج دائم شود؛ بنابراین اگر امکان بازگشت همسر سابقتان وجود دارد، بهتر است یکبار دیگر به او فرصت بدهید؛ زیرا هم فرزندانتان از نعمت پدر محروم نمی‌شوند و هم نیاز شما به همسر برطرف می‌شود؛ امّا اگر امکان بازگشت همسر سابقتان وجود ندارد و شما برای مصونیت از گناه و ارضای نیازهای غریزی خود ناگزیر به ازدواج موقت شدید، اولاً؛ نباید خود را ازاین‌جهت سرزنش کنید؛ زیرا آموزه‌های دینی، این نوع ازدواج را امری مباح و مستحسن می‌دانند. همچنان‌که امام صادق(علیه‌السلام) فرمود: «هركسی‌كه ازدواج موقت کند و بعد غسل نماید، از هرقطره‌ای كه از آب غسل می‌چكد، خداوند هفتاد ملک را خلق می‌نماید كه تا روز قیامت برای او طلب آمرزش و بخشش کنند و تا روز قیامت بر كسی‌كه از این عمل دوری كند لعنت می‌فرستند.»[وسایل‌الشیعه، ج14، ص444-447] ثانیاً؛ لازم است درباره فرد موردنظرتان بیشتر تحقیق کنید که آیا طرف مقابلتان فرد قابل اعتمادی است یا نه؟ ثالثاً؛ نباید عواطف و احساسات خود را در ازدواج موقت درگیر کنید وگرنه در هنگام جدایی، بیشترین آسیب روحی را متحمل می‌شوید.

پی‌نوشت:
حر العاملی، محمد بن الحسن، وسایل الشیعه، داراحیاء التراث العربی، 1412 ق. ج14، ص444-447.




طبقه بندی: مشاوره خانواده،  مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: ازدواج دائم، ازدواج موقت، عقد موقت، خانم مطلقه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 15 شهریور 1396 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
رهروان ولایت ـ بنده دختری ۲۰ ساله و مجرد هستم. متاسفانه به شدت نیاز جنسی دارم و کنترل و مدیریتش برایم بسیار سخت شده است. در حال حاضر هم، خواستگار ندارم و از طرفی دیگر هم، برای ازدواج موقت اذن پدر لازم است که متاسفانه اصلا در خانواده‌های ایرانی این کار مرسوم نیست و پدرم نیز مسلما اجازه چنین کاری را نمی‌دهد، در حالی که اسلام گفته؛ ازدواج موقت ایرادی ندارد و تازه هم اگر فرد به خاطر شهوت به گناه بیفتد در صورتی که شرایط ازدواج دائم را نداشته باشد، ازدواج موقت واجب است.

حال، باتوجه به شرایطی که بنده دارم و مطمئنا بسیاری از افراد دیگر نیز شرایط مشابه مرا دارند، آیا باز هم خود ارضایی جایز نیست؟ این افراد باید چکار کنند؟ از طرفی، به نظرم خودارضایی بهتر از ازدواج موقت است؛ زیرا نه کسی متوجه می‌شود، نه میل آدم سرکوب می‌شود. اصلا دلیل اینکه گناه است را نمی‌فهمم. آیا واقعا اسلام راهی برای تخلیه‌ی این میل(جنسی) برای افرادی مثل من، ندارد؟

پاسخ سوال:
با سلام، ابتدا از اینکه ما را به عنوان راهنمای خود انتخاب کرده‌اید، تشکر می‌کنم.

میل جنسی، یكی از امیال و غرایز قوی در انسان است كه دین اسلام برای ارضای آن، برخلاف سایر مكاتب (كه یا با آن افراط گونه برخورد کرده‌اند و یا تفریط گونه)، راه میانه‌ای را ارائه داده‌ است که عبارت است از ازدواج (دائم یا موقت) و یا مدیریت آن.

از طرفی باتوجه به اینکه اسلام، راهکارهایی برای ارضای نیاز جنسی به انسان(ازدواج دائم، موقت) پیشنهاد داده است، ولی شرایط فرهنگی و اجتماعی بر خلاف این مسیر رقم خورده است، اشکالی است كه به اسلام بر نمی‌گردد؛ بلکه به شرایط فرهنگی و اجتماعی برمی‌گردد. 

همانطور که می‌دانید نیاز جنسی، برخلاف دیگر نیازهای زیستی انسان، متوقف بر ساعت زیستی بدن نیست، بلكه ارتباط مستقیم و تنگاتنگی با افكار و رفتار انسان دارد. از این رو با كنترل و مدیریت مبادی ورودی فكر؛ یعنی حواس پنچگانه و به خصوص چشم و گوش، می‌توان پاسخ به این نیاز را تا فراهم شدن شرایط به تعویق انداخت.

چه بسا اینگونه سوال کنید؛ در شرایطی که فرد کلاً نمی‌تواند ازدواج(چه دائم و چه موقت) کند، خودارضایی رفع نیاز است، پس چرا باید گناه باشد؟

جواب:
نیاز جنسی، از جهاتی مانند نیاز به آب و غذا است، امّا مگر انسان هر آب و غذایی را می‌نوشد که نیاز جنسی را هم به هر صورت رفع کند؟ پس برای ارضای جنسی از راه صحیح(که ازدواج است) باید اقدام کرد. از سویی دیگر، خودارضایی علاوه بر گناه بودن و حرمت شرعی آن، مشکل چندانی را حل نمی‌کند؛ زیرا اولا: مانند ازدواج آرامش جنسی را نمی‌آورد. دوما: ممکن است آستانه انزال را پایین بیاورد و فرد دچار انزال زودرس شود که پیامدهای ذیل را به دنبال دارد: 

1. در زندگی زناشویی، همسرش ناراضی می‌شود؛ زیرا نمی‌تواند همسرش را به ارگاسم(اوج لذت جنسی) برساند.
2. از لذت آمیزش جنسی کامل محروم می‌شود. 
3. به دلیل عادت به خودارضایی، میل او به آمیزش با همسر در زندگی زناشویی کم می‌شود و همین امر باعث اختلاف شدید میان زوجین می‌شود.

4. از آنجایی که به آرامش جنسی نمی‌رسد، تحریک پذیری جنسی دارد و ممکن است سراغ چشم چرانی، دیدن فیلم و عکس‌های پورنو و رابطه‌های نامشروع برود؛ زیرا خودارضایی همچون آب شوری است که فرد هر چقدر از آن می‌نوشد نه تنها عطشش برطرف نمی‌شود، بلکه بیشتر نیز می‌شود. 

ساموئل اون ویر در کتاب خود اینطور نوشته است که «فسادی که به واسطه خود ارضایی ایجاد می‌شود، قابلیت‌ها و توانایی‌های مغزی را به طور کامل از بین می‌برد. افراد باید توجه داشته باشند که ارتباط تنگاتنگی میان منی و مغز وجود دارد. مغز برای منی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و منی هم برای مغز مهم است؛ مغز برای منی انرژی ایجاد کرده و سبب انتقال آن‌ها می‌شود، منی هم ذهن را تصفیه کرده و اگر در جهت درست هدایت شود، توانایی‌های آن را ارتقا می‌بخشد. چه بسیار افراد زیادی با چهره‌های زیبا بوده‌اند که در اثر انجام این کار، زیبایی خود را از دست داده‌اند! چه بسیار مغزهایی که منحط و فاسد شده‌اند! و... همه و همه‌ی این وقایع، به دلیل آن است که انزال در شرایط و موقیعت و زمان مناسب انجام نپذیرفته.»[1]

البته این موارد، گوشه کوچکی از آسیب‌ها و عوارض خودارضایی است، امّا می‌توان به آن، ضعف عمومی بدن، ضعف اعصاب، ناراحتی‌های تناسلی، کم خونی، ضعف چشم و حس شنوایی و... را هم اضافه كرد.

از این نکته نیز نباید غافل شد که درست است بعد از خودارضایی بدن انسان، احساس راحتی و آسودگی می‌کند، ولی این آسودگی موقتی است. امّا چرا این احساس این قدر کوتاه و زودگذر است؟ زیرا لذت فقط به منظور لذت، بی‌معناست و در عمل خودارضایی، روح انسان شدیداً شرمسار عمل خودش است و هنگامی که روح و جسم انسان با هم اختلاف داشته باشند، تحریفی در درون انسان ایجاد می‌شود که همواره موجب فشار روحی و خودخوری‌های عذاب آور برای او می‌شود.

امّا بالاخره فرد در چنین شرایطی که نه می‌تواند ازدواج(دائم و موقت) کند و نه می‌تواند خودارضایی کند، پس چه باید بکند؟ آیا باید میل جنسی خود را سرکوب کند؟

نکته‌ی روانشناختی در این مسأله، این است که سرکوب کردن غریزه جنسی، نوعی ساختار دفاعی است که هرچند با گرفتار شدن به دام گناه، قابل قیاس نیست، ولی بطور مسلم، سرکوب کردن غریزه، از بدترین ساختارهای دفاعی است که عوارض و پیامدهای منفی را به همراه دارد. از این رو تا مهیا شدن شرایط ازدواج، بهتر است از ساختارهای دیگر؛ یعنی تصعید و جابجایی استفاده کرد؛ مثلا در صورتی كه این غریزه(جنسی) با برنامه‌ریزی و تمركز بر سایر فعالیت‌ها همچون؛ فعالیت اجتماعی، شغلی، ورزشی، علمی و...مدیریت شود، به آن سركوب غریزه گفته نمی‌شود، بلكه این نیاز با جابجایی مواجه شده است. مسلما اینگونه فعالیت‌ها به ویژه فعالیت‌های ورزشی و فیزیکی، تاحدودی فکر را مشغول و انرژی انسان را تخلیه می‌کند.
در نتیجه باید گفت؛ دشواری شرایط، نمی‌تواند مجوزی برای ارتکاب گناه و فعل حرام از جمله خودارضایی باشد.

پی‌نوشت:
[1]. آموزش‌های بنیادین، بخش نوجوانی




طبقه بندی: مسایل جنسی و روابط زناشوئی،  مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: خودارضایی، نیاز جنسی، ازدواج موقت، عوارض خودارضایی، غریزه جنسی، سرکوب غریزه جنسی، ارضای جنسی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 28 اسفند 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
چه بسا، یکی از مسائی که امروزه در محافل مجازی مطرح می‌شود، این است که چرا تنها در آیین و دین اسلام، صیغه و عقد موقت وجود دارد؟

برای پاسخ دهی و تحلیل و ارزیابى این موضوع، نیازمند توجه جدى به چند امر می‌باشد.

هر چند هر كدام از ادیان گذشته در زمان خود، راه درستی براى تكامل بستر و توجه بشر به خدا بوده و بشر هم در پرتو این ادیان، احكام و آموزه‌هاى آن، به سوى تكامل روحى و معنوى پیش رفته است، ولی آیین و دین اسلام جامع‌ترین و آخرین آیین و دینی است كه از طرف خداوند براى بشر فرستاده شده است و لازمه جامعیت و خاتمیت دین اسلام این است كه اسلام، به تمام نیازهاى فردى و اجتماعى انسان توجه داشته و احكامى منطبق با فطرت و كمال انسانى عرضه بدارد و قادر باشد جوابگوى خواسته‌هاى طبیعى و فطرى بشر در تمام ادوار زندگى او باشد.

بدون شك، یكى از نیرومندترین تمایلات طبیعى انسان غریزه جنسى است، بطوری كه برخى از روان‌شناسان، آن را تنها غریزه اصیل انسان دانسته و تمام غرایز دیگر را به آن باز مى‌گردانند.

به همین دلیل، دین اسلام نهاد ازدواج را براى هدایت و كنترل این غریزه قدرتمند، در مجراى صحیح و بایسته آن، تأمین کرده است، ولی از آن جایى كه به دلیل برخى از شرایط و مسائل پیچیده اجتماعى، افراد فراوانى در داغ‌ترین دوره غریزه جنسى و حتى بعد از آن، قادر به ازدواج دایم نیستند، و از سوى دیگر سركوب كردن این غریزه امرى ناصحیح و موجب عقده‌هاى روحى مى‌شود، و همچنین مجاز دانستن آزادى جنسى و كمونیسم جنسى، نامعقول و برخلاف هدف آفرینش است، دین اسلام پیوند زناشویى را به شكل ازدواج موقت بصورت قانونى پیشنهاد داد، تا از یك طرف به امیال طبیعى انسان که غریزه جنسى است از طریق مشروع و ضابطه مند پاسخ گوید، و از طرف دیگر؛ جلوی فحشا، تن فروشى، زنا و... را نیز بگیرد.

قبل از طلوع اسلام، ناهنجاری‌هاى فراوانی در جامعه جاهلى آن روز، از جمله زنا در حد گسترده‌اى رواج داشت و زنان بدكاره در همه جا پراكنده بودند و بعضا بیرق بر مى‌افراشتند كه به منزله تابلو اعلانات بود. حتى نقل شده است كه در ایام حج برخى از آنها بصورت عریان وارد مکه مى‌شدند.
به هر صورت، بهره كشى جنسى از دختران و زنان كه توهین به مقام زن، حقوق و كرامت انسانى آنها بود، در تار و پود جامعه جاهلى رسوخ كرده بود، دین اسلام با ورودش، زنا را تحریم كرد، رفتار انسانى و حُسن معاشرت و احترام به زنان را واجب دینى شمرد، و مردم را به عفاف و پاكدامنى دعوت کرد.

اعراب جاهلى كه به هوسرانى آزادانه اُنس گرفته بودند و زن را كالاى قابل خرید و معاوضه مى‌دانستند، اینگونه قیود و سختگیری‌ها برایشان بسیار دشوار بود، لذا در مقابل، اسلام ازدواج مشروع را به صورت دایم یا موقت مجاز اعلام نمود، تا مردان و زنان با قرارداد مشخص شرعى و رعایت حقوق طرفین و نیز جوانب اخلاقى، انسانى و شرعى آن، با پیمان دو جانبه ازدواج كنند.

بنابراین؛ ازدواج موقت در واقع براى جلوگیرى از فحشا و فساد جامعه و در كنار ازدواج دایم و در واقع تكمیل كننده آن، از سوى اسلام وضع گردید، و راه دیگرى در اختیار بشر گذاشته شد كه بتواند عفاف و پاكدامنى خود را حفظ نموده و به شایستگى مقام انسانى برسد و از این رو یكى از امتیازات دین اسلام، توجه به نیازهاى واقعى انسان و ارائه راهكارها و تأمین صحیح آنهاست كه یكى از آنها، ضرورت ازدواج موقت است كه به فرمایش مفسر بزرگ علامه طباطبایى(رحمة‌الله‌علیه)؛ «از افتخارات اسلام، شریعت سهل و آسان است.»[1]

ازدواج موقت از قوانین حكمت آموزى است كه در اسلام پیش بینى شده است، احیا و ترویج آن به ویژه در شرایط امروزی، یك ضرورت اجتماعى و فرهنگى است، به گونه‌اى كه متفكران غربى و دلسوزان بشریت و کارشناسان هنجارهاى اجتماعى، حسرت آن را مى‌خورند و هر از گاهى تأسف خود را از بى‌بندوبارى جنسى و نبود برنامه‌اى براى جلوگیرى از آن اعلام مى‌کنند.

پی‌نوشت:
[1]. ترجمه المیزان، ج 15، ص 21- 20

براى آگاهى بیشتر، می‌توان به کتاب نظام حقوق زن در اسلام، اثر شهید استاد مرتضی مطهری(رحمة‌الله‌علیه) رجوع کرد.




طبقه بندی: سبک زندگی،  مقاله، 
برچسب ها: عقد موقت، ازدواج موقت، صیغه، عفت، غریزه جنسی، زنان بدکاره، آزادی جنسی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 20 مرداد 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
ظاهرا برای ارضای نیازهای جنسی پسرهای مجرد، در صورت عدم امکان ازدواج دائم، ازدواج موقت توصیه میشه درحالیکه برای یه دختر باکره ای که نیاز به ازدواج داره ولی خواستگاری براش نیست، راهکاری وجود نداره. آیا توصیه به ازدواج موقت درسته؟

جواب
در شرایطی که دختر و پسر هیچ کدوم قادر به ازدواج دائم نباشند و از اون طرف هم نیاز به ازدواج داشته باشند، توصیه دین اسلام ،به دخترو پسرها، ازدواج موقته. اما شاید غفلتی که، وجود داره اینه که ازدواج موقت پیامدهایی رو بدنبال داره که اگه شخص بدون در نظر گرفتن پیامدهای اون، دست به چنین ازدواجی بزنه،چه بسا دچار مشکلات عدیده ای بشه.

اماپیامدهایی که امکان داره بوجود بیاد؛ اول اینکه، به فتوای بیشتر فقهاء اجازه پدر دختر برای ازدواج لازمه و بدون اجازه پدر،امکان ازدواج برای دختر نیست. دوم اینکه برفرض اجازه پدر، ازدواج موقت دلبستگی عاطفی ایجاد می کنه و بعد از مدتی که طرفین از هم جدا میشند، فردی که دلبسته شده برای فراموش کردن طرف مقابلش، باید رنج زیادی رو تحمل بکنه. وچه بسا شخص به خاطر عشقی که به فرد اول پیدا کرده، نتونه فرد دیگه ای رو به عنوان همسر،قبول کنه. سومین پیامد اینه که، می تونه لطمه به ازدواج دائم جوونها هم بزنه، چون رغبت به ازدواج با دختری که قبلا ازدواج موقت کرده، کم میشه.

اما در صورتی که شخص مطمئنه که با ازدواج موقت،دلبستگی نسبت به طرف مقابلش پیدا نمی کنه ، مثل اینکه رابطه اونها فقط جنسی باشه و دلبستگی در کار نباشه. توی این مورد، شکی نیست که ازدواج موقت بهتره. بلکه اگه شخص به حرام بیفته شرعا این ازدواج براش واجب می شه. اما از یه طرف خطر ازاله بکارت و حاملگی هم وجود داره. بخاطر همین نمیشه به صورت عمومی به ازدواج موقت توصیه کرد بلکه می بایست با در نظر گرفتن شرایط افراد، توصیه به چنین ازدواجی کرد.

نکته: وقتی از پیامدهای ازدواج موقت گفته میشه، بدین معنی نیست که اصلا شخص باوجود نیاز و عدم امکان ازدواج دائم، سراغ ازدواج موقت نره بلکه منظور اینه که شخص با آگاهی کامل چنین تصمیمی رو بگیره که بعدا دچار پشیمونی نشه.




طبقه بندی: سبک زندگی،  نقش زن در خانواده،  مشاوره خانواده، 
برچسب ها: ازدواج موقت، پیامدهای ازدواج موقت، نیازهای جنسی، خطرازاله بکارت، حاملگی، دلبستگی، دخترباکره،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 8 بهمن 1391 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات